KL. I

Temat lekcji: Film to sztuka magiczna. Dlaczego?

 

Cele: Rozwijanie umiejętności odbioru różnych tekstów kultury - także audiowizualnych - a przez nie przybliżanie rozumienia człowieka i świata; uczenie istnienia w kulturze.

Uczeń:

·       Świadomie posługuje się terminologią związaną z filmem.

·       Rozumie pojęcie „scenopis”, „scenariusz”.

·       Odróżnia język filmu od języka tekstów literackich.

·       Określa środki języka filmu.

·       Dostrzega związek obrazu - planów filmowych z emocjami widza.

·       Rozróżnia rodzaje planów filmowych.

·       Opisuje różnice między scenariuszem a scenopisem.

·       Tworzy scenopis.

·       W wypowiedziach pisemnych i ustnych stosuje różne typy wypowiedzeń, a zwłaszcza zdania podrzędne typu argumentacyjnego.

Cele ścieżki: Edukacja czytelnicza i medialna. Wprowadzenie w zasady procesu twórczego w produkcji medialnej. Rozpoznawanie elementów języka mediów.

Metody i techniki pracy: dyskusja okršgłego stołu, ćwiczenia przedmiotowe, pokaz.

Formy pracy: indywidualna i grupowa.

Pomoce dydaktyczne: wybrane ujęcia z dowolnego filmu (taśma wideo), 4 różne kadry filmowe - zdjęcia, fotografie lub wycinki z czasopism, arkusze papieru, pisaki, klej.

Czas: 2 x 45 min

 

Przebieg lekcji

 

1.     Uświadomienie celów lekcji. Zapisanie tematu w zeszytach przedmiotowych.

2.     Rozmowa - dlaczego film można nazwać sztuką magiczną. Wyjaśnienie słowa (zapis w zeszycie) „magiczny” „ magia„ niezwykła siła oddziaływania; magiczny - związany z magią, właściwy magii, tajemniczy, cudowny, czarodziejski. Wypowiedzi uczniów na temat magii filmu, kina.

3.     Ćwiczenie redakcyjne w zeszytach przedmiotowych. Uzupełnij zdanie: Film jest sztuką magiczną, ponieważ... Uczniowie mogą proponować, np. Film jest sztuką magiczną, ponieważ wyzwala u widzów różnorodne emocje. Film jest sztuką magiczną, ponieważ zachwyca świetnymi scenami, pięknem plenerów lub ciekawą muzyką. Film jest sztuką magiczną, ponieważ przenosi widzów w świat baśni i fantazji.

4.     Odczytanie przykładowych zdań. Omówienie ich budowy, zwrócenie uwagi na użycie przecinka. Uświadomienie uczniom różnicy między językiem filmu a językiem utworu literackiego. Zapisanie wniosków do zeszytów.

5.     Notatka: Język tekstu literackiego: słowo; akapit znaczeniowy - kilka zdań, jedno zdarzenie; rozdział; całość utworu literackiego. Język filmu: kadr - pojedynczy obraz; ujęcie - od włączenia do zatrzymania kamery; scena - kilka ujęć - jedno miejsce i czas; sekwencja - kilka scen, całość znaczeniowa, różny czas i miejsce; całość filmu.

6.     Projekcja wybranej sekwencji filmowej z komentarzem nauczyciela dotyczącym języka filmu.

7.     Przypomnienie uczniom o ważnym elemencie sztuki filmowej, jakim jest plan. Zapis do zeszytów: Rodzaje planów filmowych: ogólny, pełny, amerykański, półzbliżenie, zbliżenie, detal. Przekazanie uczniom informacji o roli planu filmowego w budowaniu napięcia (detal), emocji (zbliżenie), nastroju (plan ogólny).

8.     Rozmowa o innych niż plan, ważnych środkach języka filmu, np. punkt widzenia kamery i rodzaje montażu (cięcie i klejenie).

9.     Projekcja kolejnego fragmentu wybranego filmu - oglądanie pod kątem stosowania planów filmowych i ruchu kamery. Zwrócenie uwagi na sposób widzenia kamery, np. z dołu - deformacja obiektu, wyolbrzymienie, z góry - deformacja, pomniejszenie, na wprost - pełna, obiektywna informacja.

10. Dlaczego widz powinien posiadać wiedzę o środkach języka filmu? Rozmowa. Wniosek: Widz nie tylko ogląda film, ale również ocenia jego artystyczną wartość, więc powinien być wyposażony w podstawową wiedzę o sztuce filmowej. Wiedza ta pozwala na świadomy, pełniejszy, bogatszy i krytyczny odbiór obrazu.

11. Podział uczniów na 4 grupy. Rozdanie papieru, pisaków, kleju i zdjęć kadrów filmowych przygotowanych przez nauczyciela - każda grupa 1 zdjęcie. Rozmowa o podstawowym elemencie filmu, jakim jest scenariusz i scenopis. Wyjaśnienie różnicy między tymi tekstami. Notatka do zeszytu: Scenariusz - opis kolejnych wydarzeń w filmie z uwagami inscenizacyjnymi dla reżysera. Scenopis - projekt filmu, informacje  o rodzajach planów, ruchach kamery i kolejności ujęć.

12.  Praca w grupach. Polecenia: 1) obejrzyj uważnie fotos filmowy, a następnie ustal: zawartość tematyczną obrazu, wykorzystany środek filmowy - rodzaj planu filmowego, punkt widzenia kamery, 2) wklej kadr filmowy w górną część papieru, 3) zaprojektuj fragment scenopisu według tabeli.

Nr ujęcia

Zawartość tematyczna

środki filmowe

Np. 4.

Np. Kobieta szybko biegnie leśną drogą. Wiatr rozwiewa jej włosy.  Mija zwarte pnie drzew liściastych...

Np. Półzbliżenie, zawężenie do zbliżenia twarzy - uwydatnienie przerażenia i zmęczenia.

Kamera na wprost, przesunięcie w prawo - objęcie mijanych przez kobietę pni drzew...

13.  Prezentacja prac, podsumowanie lekcji, uzasadnienie stwierdzenia, że film to sztuka magiczna, której twórcą jest artysta - scenarzysta, reżyser, aktor i inni pracownicy ekipy filmowej. Zwrócenie uwagi uczniom na odpowiedni wybór oglądanych filmów. Nie każdy obraz jest sztuką i nie każdy zasługuje na uwagę odbiorcy.